கவிதை, கொஞ்சம் ஞானம்

1.

தினமும் கடக்கும்
வழக்கமான சாலையில்
பழகிய பள்ளங்களைப்
போன்றது,
உன்னைப் பற்றிய நினைவுகள்.
தவிர்க்க நினைக்கும்
கவனமான
பயணங்களிலும்
நிலைகுலைந்து விழ நேர்கிறது,
ஓரிரு முறையேனும்.

2.

அன்றும்,
உன் வருகையின் போது
மழைக்கம்பிகளில்
கவிதை
கோர்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
உயிர்த் தண்டவாளத்தில்
தட தடத்த இடி மின்னலில்
விழி இமைக்க,
தொலைந்து போயிருந்தது
மேகம் மட்டுமல்ல.
என் குடிசை
ஓலைகளின் வழியே
இன்னும் வடிந்து கொண்டிருக்கிறது,
தேங்கிய நீர்.

3.

தனிமையின் கூட்டத்தில்
மூச்சுத் திணறி
நிசப்தக் கயிறு
குரல் வளையறுக்கும்போதெல்லாம்
உன் விரல்களைப் பிடித்துத்தான்
கரையேறுகிறேன்.
ஆசுவாசமடையும் கணத்தில்
காணாமல் போகின்றன கைகள்.
ஆனாலும்
ஒவ்வொருமுறையும்
இறங்குகிறேன் தீக்குளத்தில்.
சில நிமிடப் பற்றுதலுக்காய்
ஏங்கியபடி.

4.

இன்றுதான்
கண்டுகொண்டேன்.
யசோதராவின்
காலடியில்
போதிமரம்.
பாவம்,
பழைய சித்தார்த்தன்.

(சிந்தாநதியின் போட்டிக்காக.)